جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: می‌سازدقافیه: ـوسغزلیات

چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد

صدف را بی‌گهرگشتن‌کف افسوس می‌سازد

هم‌قافیهردیف: شدقافیه: ـسغزلیات

ستاره‌ای بدرخشید و ماهِ مجلس شد

دل رمیدهٔ ما را رفیق و مونس شد

هم‌قافیهقافیه: ـسغزلیات

ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس

بوسه زن بر خاکِ آن وادی و مُشکین کُن نَفَس

هم‌قافیهردیف: باشدقافیه: ـسدیوان اشعار

آن را که نظر به سوی هر کس باشد

در دیدهٔ صاحبنظران خس باشد

هم‌قافیهردیف: باشدقافیه: ـسمواعظ

گر جهان فتنه گیرد از چپ و راست

و آتش و صعقه پیش و پس باشد

هم‌قافیهقافیه: ـسدیوان اشعار

رویی که نخواستم که بیند همه کس

الا شب و روز پیش من باشد و بس

هم‌قافیهقافیه: ـسدیوان اشعار

گر بیخبران و عیبگویان از پس

منسوب کنندم به هوی و به هوس

هم‌قافیهردیف: نکندقافیه: ـسدیوان اشعار

کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

ز عشق سیر نباشد، ز عیش بس نکند

هم‌قافیهقافیه: ـسدیوان اشعار

بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

ور پایبندی همچو من، فریاد می‌خوان از قفس

هم‌قافیهردیف: استقافیه: ـسدیوان شمس

مر وصل ترا هزار صاحب هوس است

تا خود به وصال تو که را دسترس است

هم‌قافیهردیف: باشدقافیه: ـسدیوان شمس

ایمان بر کفر تو ای شاه چه کس باشد

سیمرغ فلک پیما پیش تو مگس باشد

هم‌قافیهردیف: نکندقافیه: ـسدیوان شمس

در عشق هزار جان و دل بس نکند

دل خود چه بود حدیث جان کس نکند