جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـفتغزلیات

صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت

هم‌قافیهقافیه: ـفتدیوان شمس

آن را که غمی باشد و بتواند گفت

گر از دل خود بگفت بتواند رفت

هم‌قافیهقافیه: ـفتدیوان شمس

ای هر بیدار با خبرهای تو خفت

ای هرکه بخفت در بر لطف تو خفت

هم‌قافیهقافیه: ـفتدیوان شمس

با جان دو روزه تو چنان گشتی جفت

با تو سخن مرگ نمی‌شاید گفت

هم‌قافیهقافیه: ـفتدیوان شمس

سر سخن دوست نمیارم گفت

دریست گرانبها نمیارم سفت

هم‌قافیهقافیه: ـفتدیوان شمس

گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفت

گفت ار بجهی کند غمم مستخفت

هم‌قافیهقافیه: ـفتدیوان شمس

بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت

چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت

هم‌قافیهقافیه: ـفتدیوان شمس

منصور حلاجی که اناالحق میگفت

خاک همه ره به نوک مژگان می‌رفت

هم‌قافیهقافیه: ـفترباعیات

ای آمده از عالم روحانی تفت

حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت

هم‌قافیهقافیه: ـفترباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی

زین بحرِ وجود، آمده پیدا ز نهفت

کس نیست که او گوهرِ تحقیق بسُفت

هم‌قافیهقافیه: ـفترباعیات

این بحرِ وجود آمده بیرون ز نَهُفْت

کس نیست که این گوهرِ تحقیق بِسُفْت

هم‌قافیهقافیه: ـفترباعیات

در خواب بُدَم، مرا خردمندی گفت

کز خواب کسی را گُلِ شادی نشکفت