جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـوختدیوان اشعار

دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت

هم‌قافیهردیف: مراقافیه: ـوختمختارنامه

عشق تو که همچو شمع میسوخت مرا

بیصبری پروانه درآموخت مرا

هم‌قافیهردیف: مراقافیه: ـوختمختارنامه

تا آتشِ عشقِ او برافروخت مرا

در اشک چو شمع غرقه میسوخت مرا

هم‌قافیهقافیه: ـوختمختارنامه

تا در دل من آتش عشقِ تو فروخت

از نیک و بد جهان مرا چشم بدوخت

هم‌قافیهردیف: مراقافیه: ـوختدیوان اشعار

ای دوست غم تو سر به سر سوخت مرا

چون شمع به بزم درد افروخت مرا

هم‌قافیهردیف: خویشقافیه: ـختغزلیات

ما آزموده‌ایم در این شهر بختِ خویش

بیرون کشید باید از این وَرطه رَختِ خویش

هم‌قافیهردیف: من استقافیه: ـختدیوان اشعار

آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

شمع دگران و آتشِ رخت من است

هم‌قافیهردیف: استقافیه: ـختدیوان شمس

مبر رنج ای برادر خواجه سخت است

به وقت داد و بخشش شوربخت است

هم‌قافیهردیف: اینجا بنهدقافیه: ـختمختارنامه

دریاست جهان که تخت اینجا بنهد

دل مردم شوربخت اینجا بنهد

هم‌قافیهردیف: خویشقافیه: ـختدیوان اشعار

تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

خرم کسی که برد به میخانه رخت خویش

هم‌قافیهقافیه: ـختدیوان اشعار

کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخ

شش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت

هم‌قافیهقافیه: ـختدیوان اشعار

کرمی که چو زاهدان خورد برگ درخت

نی درخور زهد سازد از دنیا رخت