جست‌وجو در اشعار
«ردیف» واژه(های) تکرارشده در پایان مصرع‌هاست و «قافیه» همخوانیِ پیش از آن. نتایج حاصل از تحلیل رایانهٔ متن است و پیشنهادی شمرده می‌شود، نه حکم عروضی.
پالایش بر پایهٔ قالب و اثر
۵۱ شعر برای «وده»
این پایان در شعر کدام شاعران آمده است؟
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۲ جلال الدین محمد مولوینتیجهٔ پیشنهادی
ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان
وی حرص تو افزوده رو کم ترکوا برخوان
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۷ جلال الدین محمد مولوینتیجهٔ پیشنهادی
ای مهی کاندر نکویی از صفت افزوده‌ای
تا بسی درهای دولت بر فلک بگشوده‌ای
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد
- غزل شمارهٔ ۳۰۲۵ جلال الدین محمد مولوینتیجهٔ پیشنهادی
جای دگر بوده‌ای زانک تهی روده‌ای
آب دگر خورده‌ای زانک گل آلوده‌ای
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد
- برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
- شمارهٔ ۱۹ خیام نیشابورینتیجهٔ پیشنهادی
این چرخ، چو آسیا بر آسوده نشد
آسوده نگشت و آسیا سوده نشد
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲ خیام نیشابورینتیجهٔ پیشنهادی
ای دل غم این جهان فرسوده مخور
بیهوده نه‌ای غمان بیهوده مخور
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- رباعی ۱۴۲ خیام نیشابورینتیجهٔ پیشنهادی
گردون نِگَری ز قدِّ فرسودهٔ ماست
جیحون اثری ز اشکِ پالودهٔ ماست
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- رباعی ۲۶ خیام نیشابورینتیجهٔ پیشنهادی
بر لوحْ نشانِ بودنی‌ها بوده است
پیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده است
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- رباعی ۱۹ خیام نیشابورینتیجهٔ پیشنهادی
افسوس که بی‌فایده فرسوده شدیم
وَز داسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- غزل شمارهٔ ۲۰۷ صائبنتیجهٔ پیشنهادی
می کند پامال، تن آخر دل آسوده را
می شود دامن کفن این پای خواب آلوده را
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۸ صائبنتیجهٔ پیشنهادی
بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای است
بی تماشای تو مژگان دست بر هم سوده ای است
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۹ صائبنتیجهٔ پیشنهادی
با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای است
برق با جولان شوخش پای خواب آلوده ای است
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۳ صائبنتیجهٔ پیشنهادی
در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیست
برگ عیش این چمن جز دست بر هم سوده نیست