جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: می‌ریزدقافیه: ـبغزلیات

صفای خاطر ما آبیار جلوهٔ اوست

کتان شسته همان ماهتاب می ر‌یزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزدغزلیات

اگر روم ز پِی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزدمواعظ

نادان همه جا با همه کس آمیزد

چون غرقه به هر چه دید دست آویزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان اشعار

هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

وین طبع که من دارم با عقل نیامیزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان شمس

آن روز که عشق با دلم بستیزد

جان پای برهنه از میان بگریزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان شمس

از عشق تو دریا همه شور انگیزد

در پای تو ابرها درر میریزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان شمس

مرا عاشق چنان باید که هر باری که برخیزد

قیامت‌های پرآتش ز هر سویی برانگیزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان شمس

چون زیر افکند در عراق آمیزد

دل عقل کند رها ز تن بگریزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان شمس

عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد

عاشق نبود که از بلا پرهیزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان شمس

چمنی که جمله گل‌ها به پناه او گریزد

که در او خزان نباشد که در او گلی نریزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان شمس

همواره خوشی و دلکشی نامیزد

هشدار مکن کژ که قدح میریزد

هم‌قافیهقافیه: ـیزددیوان اشعار

مرا صد آه یکبار از دل صد چاک می خیزد

به قدر شق سیاهی از زبان خامه می ریزد