جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۱٬۱۴۰ از ۱٬۵۰۱
- بخش ۳۴ - اندر گزیدن باز خیام نیشابوری… ر دو سرخ‌فام درست‌تر، لیکن بدخو بود، و بکالبد از همه بزرگتر بود، و شنودم از بازرگانی که در ایام ما بودند که هیچ کس از ماهان‌مه وشمگیر بهتر شناخته (؟نشناخته) اندر اشکره را، که کار ایشان سالی دوانزده ماه شکار کردن بود، و ع …
- بخش ۴۱ - حکایت خیام نیشابوری… نوشت و آن روز که عبدالله طاهر به مظالم نشست آن کنیزک روی بربست، و به خدمت وی رفت، و قصه بداد و گفت « یا امیر خذ العفو فان من استولی اولی و من قدر غفر » گفت ای امیر هر که بیابد بدهد، و هر که بتواند بیامرزد، عبدالله گفت « …
- بخش ۵ - آفرین موبد موبدان بعبارت ایشان خیام نیشابوری… ه روز نو و سال نو هرچه بزرگان اول دیدار چشم برآن افگنند تا سال دیگر شادمان و خرم با آن چیزها در کامرانی بمانند، و آن بریشان مبارک گردد، که خرمی و آبادانی جهان درین چیزهاست که پیش ملک آوردندی، اکنون فایده و صفت و خاصیت زر …
- بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم خیام نیشابوری… حد قیاس و عدد، قادر و مستغنی از ظهیر و مدد، و درود بر پیغمبران او از آدم صفی تا پیغمبر عربی محمد مصطفی صلی الله علیهم اجمعین، و بر عترت و اصحاب و برگزیدگان او. چنین گوید خواجه حکیم فیلسوف الوقت سید المحققین ملک الحکماء ع …
- بخش ۳۸ - شراب ممزوج و مروق خیام نیشابوریکسی را که خمار سخت کند، و یا از درد سر رنج باشد نیکست، و مردمان گرم مزاج را شاید،
- بخش ۳۳ - اندر ذکر باز و هنر او و آنچه واجب آید درباره او خیام نیشابوری… های گدازنده زر .» و از بهر این حال، باز بملوک مخصوص‌تر است که بدیگر مردمان، و مر باز را حشمتی است که پرندگان دیگر را نیست، و عقاب از وی بزرگتر است ولیکن وی را آن حشمت نیست که باز را، و پادشاهان دیدار وی را بفال دارند، و …
- غزل شمارهٔ ۴ صائبرشتهٔ سازی است کز مضراب دور افتاده استدردمندان را رگی کز نیشتر باشد جدا
- غزل شمارهٔ ۹ صائبمیشوند از سردمهری دوستان از هم جدابرگ‌ها را می‌کند باد خزان از هم جدا
- غزل شمارهٔ ۱۳ صائبنیست درمان مردمِ کج‌بحث را جز خامُشیماهیِ لب‌بسته خون در دل کند قلّاب را
- غزل شمارهٔ ۱۵ صائباز گرانجانی شود در هر قدم سنگِ نشانگر نیندازد به منزل راه‌پیما خواب را
- غزل شمارهٔ ۲۱ صائبکردم از دین و دل و هوش و خرد قطعِ نظرمن همان روزی که دیدم چشمِ عیارِ ترا
- غزل شمارهٔ ۲۳ صائبنیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو رااز ته دل گِرد سر در هر نظر گردم تو را