جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۱۳۲ از ۸۳۵
- بخش ۵ - اندرز کردن صوفی خادم را در تیمار داشت بهیمه و لا حول خادم جلال الدین محمد مولوییک بهیمه داشت در آخُر ببستاو به صدر صفه با یاران نشست
- بخش ۷۵ - تتمهٔ اقرار ابلیس به معاویه مکر خود را جلال الدین محمد مولویآن تاسف و آن فغان و آن نیازدرگذشتی از دو صد ذکر و نماز
- بخش ۳۱ - وصیت کردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت کی مرا ندیده باشی جلال الدین محمد مولویوا مگردان هیچ ازینها دم مزنتا نیاید بر من و تو صد حزن
- بخش ۱۱۷ - گریان شدن امیر از نصیحت شیخ و عکس صدق او و ایثار کردن مخزن بعد از آن گستاخی و استعصام شیخ و قبول ناکردن و گفتن کی من بی‌اشارت نیارم تصرفی کردن جلال الدین محمد مولویصدق او هم بر ضمیر میر زدعشق هر دم طرفه دیگی می‌پزد
- بخش ۴۶ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر اجتهاد جلال الدین محمد مولویصد هزاران طفل کُشت آن کینه‌کشوانک او می‌جُست اندر خانه‌اَش
- بخش ۱۸۶ - در آمدن آن عاشق لاابالی در بخارا وتحذیر کردن دوستان او را از پیداشدن جلال الدین محمد مولویشحنهٔ صدر جهان بودی و رادمعتمد بودی مهندس اوستاد
- بخش ۸۰ - قصهٔ آن شخص کی اشتر ضالهٔ خود می‌جست و می‌پرسید جلال الدین محمد مولویاز برای مژدگانی صد نشاناز گزافه هر خسی کرده بیان
- بخش ۱۹۱ - ملامت کردن اهل مسجد مهمان عاشق را از شب خفتن در آنجا و تهدید کردن مرورا جلال الدین محمد مولویاز یکی ما تابه صد این دیده‌ایمنه به تقلید از کسی بشنیده‌ایم
- بخش ۷۴ - فضیلت حسرت خوردن آن مخلص بر فوت نماز جماعت جلال الدین محمد مولویگفت دادم آه و پذرفتم نمازاو ستد آن آه را با صد نیاز
- بخش ۴۹ ابوالقاسم فردوسیدهانش پر از گوهر شاهواربیاگند و دینار چون صد هزار
- غزل شمارهٔ ۳۰ صائبگوش اگر داری درین بستانسرا هر غنچه‌ایمی‌کند با صد زبان تلقینِ خاموشی ترا
- غزل شمارهٔ ۳۱ صائبآنقدر جرأت ز بخت‌ِ نارسا دارم طمعکز دلِ صد چاک سازم شانه گیسوی ترا