جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵۱۱ نتیجه برای «مو» با فیلتر رباعی · صفحهٔ ۲۳ از ۴۳
- شمارهٔ ۱۲ عطار نیشابوریپروانه به شمع گفت: چندی سوزمشمعش گفتا: سوختنت آموزم
- شمارهٔ ۱۲ عطار نیشابوریای جان و دلم به جان و دل مولایتاز جای شدم ز عشق یک یک جایت
- شمارهٔ ۱۲ عطار نیشابوریوان شاهدِ پردگی که جان دارد ناممویش گیرم ز پرده بیرون کشمش
- شمارهٔ ۱۲ عطار نیشابوریبس سرکش را کز سر مویی کُشتمو آلوده نشد به خونِ کس انگشتم
- شمارهٔ ۱۲ عطار نیشابوریهرگز نتوان گفت –یقین میدانمآن قصه که با هر سر موی تو مراست
- شمارهٔ ۱۳ عطار نیشابوریای دل ز پی دلیل نتوانی شدمور‌ی تو حریف پیل نتوانی شد
- شمارهٔ ۱۳ عطار نیشابوریدر هر دو جهان گر آرزویی جویماز وصلِ تو قدرِ سر مویی جویم
- شمارهٔ ۱۳ عطار نیشابوریچون شیری شد مویم و در هر بن مویصد شیر و پلنگ در کمین می‌بینم
- شمارهٔ ۱۴ عطار نیشابوریپروانه به شمع گفت: کم سوز مراشمعش گفتا: شیوه میاموز مرا
- شمارهٔ ۱۴ عطار نیشابوریموری که به سالی بخورد یک دانهانبار به مُهرِ خویشتن می‌خواهد
- شمارهٔ ۱۴ عطار نیشابوریچون صبح دمی اگر برآرم از جانرسواگردم خموشیم اولیتر
- شمارهٔ ۱۴ عطار نیشابوریگفتم:«ای دل!چه گونهای»گفت:«خموش!کاین حال مرا، چه گونه، مینتوان گفت»