جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۲۹۱ نتیجه برای «زر» · صفحهٔ ۳۰۴ از ۵۲۵
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۱ صائبمزن خود را زرشک ای بوالهوس بر تیغ آه منکه کوه طور پاس خود زبرق غیرتم دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۳ صائببه دست خود سلیمان مور را از خاک می گیردکه می گوید سبکروحی بزرگی را زیان دارد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۱ صائبزرشک خامه خود همچو موی خویش می پیچمکه دایم دست در زلف پریشان سخن دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۶ صائبسر خورشید را چون صبح بیند در کنار خودزروی صدق اگر دامان شب دست دعا گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۰ صائببه نور دل تواند پنجه خورشید تابیدنزروی صدق هر کس دامن پاک سحر گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۲ صائبزراه عجز پیش آ، گر اثر از ناله می خواهیکه دست کوته اینجا دامن فریادرس گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۰ صائبزراه بردباری خصم را شیرین زبان کردمکه موم از نیش زنبوران به نرمی نوش می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۲ صائبکه حد دارد تواند شد طرف با حُسنِ بی‌باکیکه تیغ از قبضه خورشید زرین چنگ می‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۳۰۰۳ صائبزسوز عشق او شد کهربایی استخوان منکه روی صبح را خورشید تابان زرد می سازد
- غزل شمارهٔ ۳۰۱۸ صائبنگیرد رنگ از فانوس رنگین شعله سرکشمی گلگون رخ زرد مرا رنگین نمی سازد
- غزل شمارهٔ ۳۰۳۳ صائبزرفتارت امان از عالم ایجاد برخیزدبه جای گرد از بنیاد هستی داد برخیزد
- غزل شمارهٔ ۳۰۳۴ صائببه خود چون مار می پیچم زرشک زلف، کی باشدکه این ابر سیه زان دامن گلزار برخیزد؟