جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱٬۱۸۶ نتیجه برای «دو» با فیلتر رباعی · صفحهٔ ۳۶ از ۹۹
- رباعی شمارهٔ ۱۷ سعدی شیرازیو اقرار کنم برابر دشمن و دوست«کآن کس که مرا بکشت از من بحل‌ست»
- رباعی شمارهٔ ۱۷ سعدی شیرازیهر دولت و مکنت که قضا می‌بخشددر وهم نیاید که چرا می‌بخشد
- رباعی شمارهٔ ۱۸ سعدی شیرازیاز جمله بماند و دور گیتی به تو داددریاب که از تو هم چنین خواهد ماند
- رباعی شمارهٔ ۲۰ سعدی شیرازیاز بس که بیازرد دل دشمن و دوستگویی به گناه مسخ کردندش پوست
- رباعی شمارهٔ ۲۰ سعدی شیرازیمردان همه عمر پاره بردوخته‌اندقوتی به هزار حیله اندوخته‌اند
- رباعی شمارهٔ ۲۱ سعدی شیرازیای مرغ سحر تو صبح برخاسته‌ایما خود همه شب نخفته‌ایم از غم دوست
- رباعی شمارهٔ ۲۲ سعدی شیرازیچون حال بدم در نظر دوست نکوستدشمن ز جفا گو ز تنم برکن پوست
- رباعی شمارهٔ ۲۲ سعدی شیرازینه هر که طراز جامه بر دوش کندخود را ز شراب کبر مدهوش کند
- رباعی شمارهٔ ۲۳ سعدی شیرازیفردای قیامت این بدان کی ماندکآن کشتهٔ دشمن‌ست و آن کشتهٔ دوست؟
- رباعی شمارهٔ ۲۴ سعدی شیرازیگر دل به کسی دهند باری به تو دوستکت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست
- رباعی شمارهٔ ۲۵ سعدی شیرازیبیگانه ز عشق را حرام است سماعزیرا که نیاید به جز از سوخته دود
- رباعی شمارهٔ ۲۵ سعدی شیرازیگر زخم خورم ز دست چون مرهم دوستیا مغز برآیدم چو بادام از پوست