جستوجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقلقول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیمفاصله در جستوجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۳۹۲ از ۱٬۶۳۸
- بخش ۴۳ - مناجات جامیبه کند خودش مقید کردرویش از هر دو کون در خود کرد
- بخش ۸۱ - در بیان آنکه مراد به انسان کمل افراد انسان است نه اناسی حیوانی که اولئک کالانعام بل هم اضل در شأن ایشان است جامیپهن ناخن برهنه پوست ز مویبه دو پا رهسپر به خانه و کوی
- بخش ۵ - اشارت به قصه امتحان ملائکه مر ابراهیم خلیل را صلوات الرحمن علیه و در باختن آنچه داشت از مواشی و نعم و اموال در محبت حق سبحانه و تعالی جامیافسر دولتش نهاد به سرخلعت خلتش فکند به بر
- بخش ۱۵۷ - خبر یافتن زین العابدین از مدیح فرزدق و دوازده هزار درم فرستادن برای وی و گفتن فرزدق که من اشعار بسیار گفته بودم و مدایح دروغ آورده این ابیات بهر کفارت بعضی از آنها گفتم برای خدای عز و جل و دوستی فرزندان رسول الله صلی الله علیه و سلم جامیاز درم بهر آن نکو گفتارکرد حالی روان ده و دو هزار
- بخش ۵۷ - حکایت عاشقی که در حضور معشوق به قصد دیگری دیده گشاد و بدان کج نظری از نظر معشوق افتاد جامیکرد بسی در ره بیره نگاهدید رهی دور و کسی نی به راه
- بخش ۱۸ - خاقانی جامیو از مقطعات وی است این دو بیت:
- بخش ۲۶ - حافظ شیرازی، نزاری و شیخ کمال خجندی جامیو بعضی از عارفان که به صحبت شیخ کمال و خواجه حافظ هر دو رسیده بوده اند چنین فرموده اند که صحبت شیخ به از شعر وی بود، و شعر حافظ به از صحبت او.
- بخش ۲۱ - در بیان غضب که آتش طبع افروختن است و خرمن دین و دنیا سوختن جامیغضب آمد خراشگر چو ارهاره است آن بلی ولی دو سره
- بخش ۵۶ - تنگ شدن کار بر سلامان از ملالت بسیار شاه و حکیم را گذاشتن و با ابسال راه گریز برداشتن جامیجانش از تیر ملامت ریش گشتدر دل اندوهی که بودش بیش گشت
- بخش ۱۳۵ - در مذمت آنان که همت ایشان بتمام مصروف شراب است و طعام جامیفارغ از خلد و ایمن از دوزخجای او مزبله ست یا مطبخ
- بخش ۲ - اشارت به تنزیه و تقدس حضرت حق سبحانه و تعالی جامیفیض لطفش چو نورپاش شودتف قهرش چو دور باش شود
- بخش ۲۳ - سلمان ساوجی جامیو وی را دو کتاب مثنوی است: یکی جمشید و خورشید و در آن چندان تکلف کرده که آن را از چاشنی شاعری بیرون برده است و دیگر فراقنامه و آن کتابی بدیع و نظمی لطیف است، و غزلیات وی نیز بسیار است مطبوع و مصنوع، اما چون از چاشنی عشق …
