جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۳۹۷ از ۱٬۵۰۱
- حکایتِ شمارهٔ ۱۳ سعدی شیرازیگفت: بلی! روزی چهل شتر قربان کرده بودم اُمرایِ عرب را، پس به گوشهٔ صحرایی به حاجتی برون رفته بودم، خارکنی را دیدم پشته فراهم آورده. گفتمش: به مهمانیِ حاتم چرا نَرَوی که خَلقی بر سِماطِ او گرد آمده‌اند؟ گفت:
- حکمت شمارهٔ ۱۳ سعدی شیرازیبشوی ای خردمند از آن دوست دستکه با دشمنانت بود هم نشست
- حکمت شمارهٔ ۱۴ سعدی شیرازیبا مردم سهل خوی دشخوار مگویبا آن که در صلح زند جنگ مجوی
- شمارهٔ ۱۴ سعدی شیرازیگمان مبر که جهان اعتماد را شایدکه بی‌عدم نبود هر چه در وجود آید
- حکایت شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیوه که هر گه که سبزه در بستانبدمیدی چه خوش شدی دل من
- شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیدشنام تو سر به سر شنیدمامکان مقاومت ندیدم
- رباعی شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیبا مردم زشت نام همراه مباشکز صحبت دیگدان سیاهی خیزد
- شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیلاجرم خلق را به خدمت اوکمر بندگی بباید بست
- حکمت شمارهٔ ۱۶ سعدی شیرازیندانست آن که رحمت کرد بر مارکه آن ظلم است بر فرزند آدم
- حکایت شمارهٔ ۱۶ سعدی شیرازیپرسید که موجبِ درجاتِ این چیست و سبب دَرَکاتِ آن؟ که مردم به خلاف این معتقد بودند.
- شمارهٔ ۱۶ سعدی شیرازیتو چوب راست بر آتش دریغ می‌داریکجا به آتش دوزخ برند مردم راست
- رباعی شمارهٔ ۱۷ سعدی شیرازیخیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ستجان در قدمش کنم که آرامِ دل‌ست