جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۴۶۸ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۱۵۶۷ جلال الدین محمد مولویاز سینه خویش آتشش راتا سینهٔ سنگ می‌رِسانم
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰ جلال الدین محمد مولویای بانگ رباب از کجا می‌آئیپرآتش و پر فتنه و پر غوغائی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹ جلال الدین محمد مولویدیدم که در آتشی و بگذاشتمتتا پخته و تا زیرک و استاد شوی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱۶ جلال الدین محمد مولویدانم که در آتشی و بگذاشتمتباشد که در این واقعه استاد شوی
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۸ جلال الدین محمد مولویاز دست کشاکش من وز چرخ پرآتش منمی گردم و می نالم چون چنبره گردون
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۰ جلال الدین محمد مولویدر دل چون سنگ مردم آتشی استکو بسوزد پرده را از بیخ و بن
- غزل شمارهٔ ۲۰۹۰ جلال الدین محمد مولویزهی آب حیوان زهی آتشیکه جمعند هر دو به کانون من
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۶ جلال الدین محمد مولویچند از این ذکر فسرده چند از این فکر زمننعره‌های آتشین و چهره‌های زرد کو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۹ جلال الدین محمد مولویکی تواند شیشه ای را ز آتشی برداشتنیا می کهنه کی داند ساختن ز انگور نو
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۷ جلال الدین محمد مولویآه که در فراق او هر قدمی است آتشیآه که از هوای او می‌رسدم ملامتی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۸ جلال الدین محمد مولویمن پار ز آتشی گذشتمامسال چرا شدم کبابی
- غزل شمارهٔ ۲۸۴۶ جلال الدین محمد مولویچو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادیدل همچو آتشم را به هزار باد دادی