جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۶۹۹ از ۱٬۶۳۸
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۶ جلال الدین محمد مولویوی دوست که زهره نیست جان را هرگزتا نام برد از تو به تعیین که توی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۰ جلال الدین محمد مولویصد دولت صاف را به یک جو نخریگر یک دردی ز دست دردش خوردی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۴ جلال الدین محمد مولویای دوست به حق آنکه جان را جانیچون نامهٔ من رسد به تو برخوانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۵ جلال الدین محمد مولویای دوست بهر سخن در جنگ زنیصد تیر جفا بر من دلتنگ زنی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۶ جلال الدین محمد مولویای دوست ترا رسد اگر ناز کنیناساز شوی باز دمی ساز کنی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷ جلال الدین محمد مولویای دوست ز من طمع مکن غمخواریجز مستی و جز شنگی و جز خماری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱ جلال الدین محمد مولوییا در رخ معشوق نهان می‌خندیچیزیت بدو ماند از آن می‌خندی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵۲ جلال الدین محمد مولویای خالق گردون به خودم مهمان کنگردون به کجا برد به آب گرمی
- غزل شمارهٔ ۱۷۵۳ جلال الدین محمد مولویکان زرم نیم زر محدودکه پی سنگ امتحان گردم
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵۴ جلال الدین محمد مولویای ماه اگرچه روشن و پرنوریاز روشنی روی بت من دوری
- غزل شمارهٔ ۱۷۶۳ جلال الدین محمد مولویجام مردان بیار تا کامروزبی‌محابا و مردوار خوریم
- غزل شمارهٔ ۱۷۶۵ جلال الدین محمد مولویخیره چون دشمنان مکش ما راکآخر ای دوست آشنای توییم