غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۶۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

عاشق روی جان فزای توییم

رحمتی کن که در هوای توییم

۱

تو به رخسار آفتابی و مه

ما همه ذره در هوای توییم

۲

تا تو زین پرده روی بنمایی

منتظر بر در سرای توییم

۳

ای که ما در میان مجلس انس

بیخود از شربت لقای توییم

۴

خیره چون دشمنان مکش ما را

کآخر ای دوست آشنای توییم

۵

تو رضا می دهی به کشتن ما

ما همه بنده رضای توییم

۶

گرچه با خاتم سلیمانیم

ای پری زاده خاک پای توییم

۷

شمس تبریز جان جان‌هایی

ما همه بنده و گدای توییم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: توییمقافیه: ـای۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«توییم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. توییمتوییم
  2. مهتوییم
  3. بنماییتوییم
  4. انستوییم
  5. راتوییم
  6. ماتوییم
  7. سلیمانیمتوییم
  8. جان‌هاییتوییم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.