غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۷۶۲ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنفعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریآمدستیم تا چنان گردیمکه چو خورشید جمله جان گردیم۱مونس و یار غمگنان باشیمگل و گلزار خاکیان گردیم۲چند کس را نییم خاص چو زربر همه همچو بحر و کان گردیم۳جان نماییم جسم عالم راقره العین دیدگان گردیم۴چون زمین نیستیم یغماگاهایمن و خوش چو آسمان گردیم۵هر کی ترسان بود چو ترسایانهمچو ایمان بر او امان گردیم۶هین خمش کن از آن هم افزونیمکه بر الفاظ و بر زبان گردیم۷
