غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۶۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

تو چه دانی که ما چه مرغانیم

هر نفس زیر لب چه می خوانیم

۱

چون به دست آورد کسی ما را

ما گهی گنج گاه ویرانیم

۲

چرخ از بهر ماست در گردش

زان سبب همچو چرخ گردانیم

۳

کی بمانیم اندر این خانه

چون در این خانه جمله مهمانیم

۴

گر به صورت گدای این کوییم

به صفت بین که ما چه سلطانیم

۵

چونک فردا شهیم در همه مصر

چه غم امروز اگر به زندانیم

۶

تا در این صورتیم از کس ما

هم نرنجیم و هم نرنجانیم

۷

شمس تبریز چونک شد مهمان

صد هزاران هزار چندانیم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانیم۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. مرغانیمخوانیم
  2. راویرانیم
  3. گردشگردانیم
  4. خانهمهمانیم
  5. کوییمسلطانیم
  6. مصرزندانیم
  7. مانرنجانیم
  8. مهمانچندانیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.