جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۷۶۲ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۳۷۶ صائبکه دارد صائب از خوبان چنین حسن گلوسوزی؟که بلبل می کند از خرده گلها سپندش را
- غزل شمارهٔ ۳۸۱ صائبکسی کز چشمه تیغ شهادت تازه شد جانشبه آب خضر هیهات است تر سازد گلویش را
- غزل شمارهٔ ۴۰۴ صائببهار حسن خوبان آب و رنگ از عشق می گیردکه دارد تازه شور بلبلان زخم گلستان را
- غزل شمارهٔ ۴۰۷ صائبمرا از قرب شبنم در گلستان شد چنین روشنکه خوبان از هوا گیرند صائب پاک چشمان را
- غزل شمارهٔ ۴۱۰ صائببه شرم من ندارد عندلیبی یاد، این گلشنکه زیر بال و پر بردم به سر فصل بهاران را
- غزل شمارهٔ ۴۱۶ صائببهار ساده لوحی خار را گلزار می سازدخطر از سایه خارست چشم دوربینان را
- غزل شمارهٔ ۴۱۸ صائبندارد عاقبت بین شکوه صائب از سیه بختیکه حق بیش است بر آیینه از گلزار، گلخن را
- غزل شمارهٔ ۴۲۱ صائبز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن رابه یک شبنم کند محتاج، رخسار تو گلشن را
- غزل شمارهٔ ۴۲۲ صائببه مژگان تر من قطره خون را تماشا کنندیدی گر به دوش کوهکن تمثال گلگون را
- غزل شمارهٔ ۴۲۳ صائبنکرد از دیده پنهان باده گلرنگ را مینانقاب از دیده چون پنهان کند آن روی گلگون را
- غزل شمارهٔ ۴۲۷ صائبخموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را
- غزل شمارهٔ ۴۳۱ صائببه این شوقی که من رو در گلستان تو آوردمنگه دارد خدا از بوسه گرمم لب جو را!