جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۸۷۵ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۹۵ حافظ شیرازیزِ زیرِ زُلْفِ دوتا چون گُذَر کُنی، بِنْگرکِه اَز یَمین و یَسارت چِه سوگواران‌اَنْد!
- غزل شمارهٔ ۱۹۶ حافظ شیرازیدَردَم نهفته بِه ز طبیبانِ مدعیباشد که از خزانهٔ غیبم دوا کنند
- غزل شمارهٔ ۱۹۸ حافظ شیرازیگفتم دعایِ دولت او وِردِ حافظ استگفت این دعا ملایکِ هفت آسمان کنند
- غزل شمارهٔ ۱۹۹ حافظ شیرازییا رب این نُودولَتان را با خَرِ خودْشان نشانکاین همه ناز از غلامِ تُرک و اَسْتَر می‌کنند
- غزل شمارهٔ ۲۰۰ حافظ شیرازیقومی به جِدّ و جهد نهادند وصلِ دوستقومی دگر حواله به تقدیر می‌کنند
- غزل شمارهٔ ۲۰۲ حافظ شیرازینامهٔ تَعزیَتِ دختر رَز بِنْویسیدتا همه مُغبَچِگان زلفِ دوتا بگشایند
- غزل شمارهٔ ۲۰۳ حافظ شیرازیدل چو پرگار به هر سو دَوَرانی می‌کردو اندر آن دایره سرگشتهٔ پابرجا بود
- غزل شمارهٔ ۲۰۶ حافظ شیرازیاز دَمِ صبحِ ازل تا آخرِ شامِ ابددوستی و مِهر بر یک عهد و یک میثاق بود
- غزل شمارهٔ ۲۰۷ حافظ شیرازیدر دلم بود که بی‌دوست نباشم هرگزچه توان کرد؟ که سعیِ من و دل باطل بود
- غزل شمارهٔ ۲۰۸ حافظ شیرازیدولت از مرغِ همایون طلب و سایهٔ اوزان که با زاغ و زَغَن شَهپَرِ دولت نبود
- غزل شمارهٔ ۲۰۹ حافظ شیرازیتا مگر همچو صبا باز به کویِ تو رَسَمحاصلم دوش به جز نالهٔ شبگیر نبود
- غزل شمارهٔ ۲۱۰ حافظ شیرازیدوش در حلقهٔ ما قصّهٔ گیسویِ تو بودتا دلِ شب سخن از سلسلهٔ مویِ تو بود