جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۷۸ نتیجه برای «کو» با فیلتر مولانا، رباعی · صفحهٔ ۱ از ۱۵
- رباعی شمارهٔ ۷۹۹ جلال الدین محمد مولویکو پای که او باغ و چمن را شایدکو چشم که او سرو و سمن را شاید
- رباعی شمارهٔ ۴۳۳ جلال الدین محمد مولویهر جان عزیز کو شناسای رهستداند که هر آنچه آید از کارگه است
- رباعی شمارهٔ ۵۸۲ جلال الدین محمد مولویبر گور من آن کو گذرد مست شودور ایست کند تا بابد مست شود
- رباعی شمارهٔ ۸۵۰ جلال الدین محمد مولویهر کو بگشاده گرهی می‌بنددبر حال خود و حال جهان میخندد
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲۱ جلال الدین محمد مولویهر مطرب کو نیست ز دل دفتر خوانآن مطرب را تو مطرب دفتر خوان
- رباعی شمارهٔ ۱ جلال الدین محمد مولویزنهار تن مرا چو تنها مشمرکو جمله نمک شد به نمک‌زار خدا
- رباعی شمارهٔ ۲۳ جلال الدین محمد مولویای دل بچه زهره خواستی یاری راکو کرد هلاک چون تو بسیاری را
- رباعی شمارهٔ ۱۲۵ جلال الدین محمد مولویآن چشم که خون گشت غم او را جفت استزو خواب طمع مدار کو کی خفته است
- رباعی شمارهٔ ۱۴۶ جلال الدین محمد مولویآنکس که سرت برید غمخوار تو اوستوان کو کلهت نهاد طرار تو اوست
- رباعی شمارهٔ ۱۴۷ جلال الدین محمد مولویآنکو ز نهال هوست خیزانستچون مست به هر شاخ در آویزانست
- رباعی شمارهٔ ۲۴۰ جلال الدین محمد مولویسودای قدیم آتش افزای شده استآن های تو کو که وقت هیهای شده است
- رباعی شمارهٔ ۲۶۹ جلال الدین محمد مولویبدتر گنهی به پیش تو توبه بودکو آن توبه که لایق پایهٔ تست