جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲۱ نتیجه برای «بهر» با فیلتر گلستان (سعدی) · صفحهٔ ۱ از ۲
- حکمت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازیمال از بهر آسایش عمر است نه عمر از بهر گرد کردن مال. عاقلی را پرسیدند: «نیک‌بخت کیست و بدبختی چیست؟» گفت: «نیک‌بخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مُرد و هِشت.»
- حکمت شمارهٔ ۴ سعدی شیرازیعلم از بهر دین پروردن است نه از بهر دنیا خوردن.
- حکایت شمارهٔ ۷ سعدی شیرازیتوانگری بخیل را پسری رنجور بود. نیکخواهان گفتندش: مصلحت آن است که ختم قرآنی کنی از بهر وی یا بذل قربانی. لختی به اندیشه فرورفت و گفت: مُصْحَفِ مهجور اولیتر است که گلهٔ دور.
- حکایت شمارهٔ ۱۱ سعدی شیرازیدرویشی مُسْتَجاب‌الدَّعوة در بغداد پدید آمد. حَجّاجِ یوسف را خبر کردند. بخواندش و گفت: دعایِ خیری بر من بکن. گفت: خدایا! جانش بستان. گفت: از بهرِ خدای این چه دعاست؟ گفت: این دعایِ خیر است تو را و جملهْ مسلمانان را.
- حکایت شمارهٔ ۱۴ سعدی شیرازیناخوشآوازی به بانگِ بلند قرآن همی‌خواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همی‌دهی؟ گفت: از بهرِ خدا می‌خوانم. گفت: از بهر خدا مخوان.
- حکمت شمارهٔ ۵۷ سعدی شیرازیجوانمرد که بخورد و بدهد، به از عابدی که روزه دارد و بنهد. هر که ترک شهوات از بهر قبول خلق داده است، از شهوتی حلال در شهوتی حرام افتاده است.
- حکمت شمارهٔ ۱۰۴ سعدی شیرازیشاه از بهر دفع ستمکاران است و شحنه برای خونخواران و قاضی مصلحت جوی طراران. هرگز دو خصم به حق راضی پیش قاضی نروند.
- حکایت شمارهٔ ۵ سعدی شیرازیخوردن برایِ زیستن و ذکر کردن استتو معتقد که زیستن از بهرِ خوردن است
- حکایت شمارهٔ ۳۵ سعدی شیرازیگفت: اگر نان از بهرِ جمعیّتِ خاطر می‌ستاند، حلال است و اگر جمع از بهرِ نان می‌نشیند، حرام.
- حکمت شمارهٔ ۷۵ سعدی شیرازیای به ناموس کرده جامه سپیدبهر پندار خلق و نامه سیاه
- حکمت شمارهٔ ۱۰۵ سعدی شیرازیقاضی چو به رشوت بخورد پنج خیارثابت کند از بهر تو ده خربزه‌زار
- حکایت شمارهٔ ۳ سعدی شیرازیهم رُقعه دوختن بِهْ و الزامِ کنجِ صبرکز بهرِ جامه، رُقعه بَرِ خواجگان نبشت