جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۴۵ نتیجه برای «گل» با فیلتر سعدی، سایر قالب‌ها · صفحهٔ ۱ از ۴
- حکمت شمارهٔ ۷۶ سعدی شیرازیدو کس را حسرت از دل نرود و پای تغابن از گل بر نیاید: تاجر کشتی شکسته و وارث با قلندران نشسته.
- حکایت شمارهٔ ۲ سعدی شیرازیپیرمردی حکایت کند که دختری خواسته بود و حجره به گل آراسته و به خلوت با او نشسته و دیده و دل در او بسته و شبهای دراز نخفتی و بذله‌ها و لطیفه‌ها گفتی باشد که مؤانست پذیرد و وحشت نگیرد.
- شمارهٔ ۴ - مجلس چهارم سعدی شیرازیبسم الله الرحمن الرحیم نام خداوندی‌ست که تا او نخواهد صبا پردهٔ گل نشکفاند و باد گیسوی شمشاد نجنباند، بی‌حکم او زمرد غنچه بیجاده نشود، بی‌صنع او لاله پر ژاله نگردد، نام ملکی‌ست که به دست عملهٔ صبا قامت سرو پیراسته است و …
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازیهنر به چشم عداوت بزرگتر عیب استگل است سعدی و در چشم دشمنان خار است
- شمارهٔ ۱۲ سعدی شیرازیجام عیش مرا نه دردی بودگل وصل مرا نه خاری بود
- حکایت شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیبگذر ای دوست تا به وقت بهارسبزه بینی دمیده بر گل من
- حکمت شمارهٔ ۶۳ سعدی شیرازیای که بر مرکب تازنده سواری هش دارکه خر خارکش مسکین در آب و گل است
- حکمت شمارهٔ ۶۴ سعدی شیرازیخری که بینی و باری به گل درافتادهبه دل بر او شفقت کن ولی مرو به سرش
- حکایت شمارهٔ ۲ سعدی شیرازیوآنْ پیرْ لاشه را که سپردند زیر گِل خاکش چنان بخورد کزو استخوان نماند
- شمارهٔ ۳ سعدی شیرازیماه و پروین، تیر و زهره، شمس و قوس و کاج و عاجمُورْد و نرگس، لعل و گل، سبزی و می، وصل و فریب
- حکایت شمارهٔ ۵ سعدی شیرازیروزگاری برآمد که اتفاق ملاقات نیوفتاد. بعد از آن دیدمش زن خواسته و فرزندان خاسته و بیخ نشاطش بریده و گل هوس پژمریده.
- حکایت شمارهٔ ۷ سعدی شیرازیگر گُل‌شِکَر خوری به تکلّف، زیان کندور نانِ خشک دیر خوری، گل‌شکر بوَد