رسید آن پیر را سرّ الهی
که مردی ز آنِ ما گر دید خواهی
۱برو سوی خرابات و نشان خواه
که پیری‌ست آن ز حمّالانِ این راه
۲بیامد مرد و شرح حال او خواست
بدو گفتند دی شد کار او راست
۳به صد زاری و غم دی مرد اینجا
جهان بر خود به سردی برد اینجا
۴سپیدش موی بود و روی زردی
همه حمّالیِ خُم‌خانه کردی
۵همی‌بردی سبوی خَمر بر دوش
ولی هرگز نکردی قطره‌ای نوش
۶به هر گامی که در ره برگرفتی
به سوزِ جان و دردِ دل بگفتی
۷که«ای دارنده‌ی دنیا و دین هم
ببخش آنرا که آنش نیست و این هم»
۸
