غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

عزیزا هر دو عالم سایهٔ توست

بهشت و دوزخ از پیرایهٔ توست

۱

تویی از روی ذات آیینهٔ شاه

شه از روی صفاتی آیهٔ توست

۲

که داند تا تو اندر پردهٔ غیب

چه چیزی و چه اصلی مایهٔ توست

۳

تو طفلی وانکه در گهوارهٔ تو

تو را کج می‌کند هم دایهٔ توست

۴

اگر بالغ شوی ظاهر ببینی

که صد عالم فزون‌تر پایهٔ توست

۵

تو اندر پردهٔ غیبی و آن چیز

که می‌بینی تو آن خود سایهٔ توست

۶

برآی از پرده و بیع و شرا کن

که هر دو کون یک سرمایهٔ توست

۷

تو از عطار بشنو کانچه اصل است

برون نی از تو و همسایهٔ توست

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: توستقافیه: ـایه۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. توستتوست
  2. شاهتوست
  3. غیبتوست
  4. توتوست
  5. ببینیتوست
  6. چیزتوست
  7. کنتوست
  8. استتوست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.