باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شمارهٔ ۲ عطار
گیرم که ترا لطف الاهی آمد
در ملک تو ماه تا به ماهی آمد
در هر وطنی سرای و باغی چه کنی
میپنداری که باز خواهی آمد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- آمدآمد
- کنیآمد
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست (۴۳ شعر) قرار دارد.