باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۳۲ عطار
در بادیه ای که عقل را راهی نیست
گر کوه درو،سیر کند کاهی نیست
گر هیچ رونده ای طلب خواهی کرد
شایستهٔ این بادیه جز آهی نیست
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- نیستنیست
- کردنیست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن (۴۵ شعر) قرار دارد.