باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۵ عطار
عشق تو که ذرّه ذرّه تابنده بدوست
هر حکم که او کرد، چو او کرد نکوست
چون دانستم که مغزِ جانی ای دوست
از شادی این مغز نگنجم در پوست
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن (۴۵ شعر) قرار دارد.