باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۸ عطار
تا خرقهٔ سروری ز سر بفکندیم
خود را ز نظر چو خاک در بفکندیم
هر چند زلاف،تیغ بر میغ زدیم
امروز ز عجز خود، سپر بفکندیم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- بفکندیمبفکندیم
- زدیمبفکندیم
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن (۴۵ شعر) قرار دارد.