باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شمارهٔ ۱۱ عطار
زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است
گه سرکش و گاه سر نهاده عجب است
جانا! مژهٔ من است در آب مدام
تیرِ مژهٔ تو آب داده عجب است!
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- استاست
- مداماست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق (۲۰ شعر) قرار دارد.