باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شمارهٔ ۱۲ عطار
چشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشت
بس شور که هر مژهٔ او در سر داشت
تیر و مژهات گرچه به هم میمانست
اما مژهٔ تو مزهٔ دیگر داشت
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- داشتداشت
- میمانستداشت
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق (۲۰ شعر) قرار دارد.