باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۱۰ عطار
گل بی سر و پای خویشتن می‌انداخت
خود را به میان انجمن می‌انداخت
از رشک رخت به خاک ره می‌افتاد
پس خاک به دست با دهن می‌انداخت
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- می‌انداختمی‌انداخت
- می‌افتادمی‌انداخت
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد (۵۷ شعر) قرار دارد.