باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۴۳ عطار
با گل گفتم که داد بستان و برو
آب رخ خود خواه ز باران و برو
گل گفت که برمن ابر از آن میگرید
یعنی که بشوی دست از جان و برو
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- بروبرو
- میگریدبرو
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد (۵۷ شعر) قرار دارد.