باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۷۰ عطار
شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
این خنده به سر بریدنش باری چیست
در عشق چو شمعِ مرده میباید زیست
پس در همه کس چو شمع روشن نگریست
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد (۱۱۲ شعر) قرار دارد.