غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷۷ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

دل باز به جوش یارب آمد

شب‌ رفت و سحرنشد شب‌ آمد

۱

اشک از مژه بسکه بی‌اثر ریخت

رحمم به زوال‌ کوکب آمد

۲

بی‌ روی تو یاد خلد کردم

مرگی به عیادت تب آمد

۳

شرمندهٔ رسم انتظارم

جانی‌ که نبود بر لب آمد

۴

مستان خبریست در خط جام

قاصد ز دیار مشرب آمد

۵

وضع عقلای عصر دیدم

دیوانهٔ ما مؤدب آمد

۶

از اهل دول حیا مجویید

اخلاق کجاست‌، منصب آمد

۷

از رفتن آبرو خبر گیر

هرجا اظهار مطلب آمد

۸

گفتم چو سخن‌، رسم‌ به‌ گوشی

هرگام به پیش من لب آمد

۹

راحت در کسب نیستی بود

از هر عمل این مجرب آمد

۱۰

بیدل نشدم دچار تحقیق

آیینه به دست من شب آمد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آمدقافیه: ـب۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آمدآمد
  2. ریختآمد
  3. کردمآمد
  4. انتظارمآمد
  5. جامآمد
  6. دیدمآمد
  7. مجوییدآمد
  8. گیرآمد
  9. گوشیآمد
  10. بودآمد
  11. تحقیقآمد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.