در ادبگاهی که لب نامحرم تحریک بود
عافیت چون معنی عالی به دل نزدیک بود
۱مقصد خلق ازتب وتاب هوس موهوم ماند
پی غلط کردند از بس جاده‌ها باریک بود
۲نفخ منعم ته شد از نم خوردن کوس و دهل
باد و آب انفعالی در دماغ خیک بود
۳ناکجا غثیان نخندد بر دماغ اهل جاه
جام و صهبای تعین نیکدان و نیک بود
۴ساز نافهمیدگی‌کوک است،کو علم و چه فضل
هرکجا دیدیم بحث ترک با تاجیک بود
۵دل چه سازد جسم خاکی محرم رازش نخواست
آینه رو از که تابد خانه پُر تاریک بود
۶عشق ورزیدیم بیدل با خیالات هوس
این نفسها یکقلم از عالم تشکیک بود
۷
