مطلبی گر بود از هستی همین آزار بود
ورنه در کنج عدم آسودگی بسیار بود
۱زندگی‌جز نقد وحشت درگره چیزی نداشت
کاروان رنگ و بو را رفتنی در بار بود
۲غنچه‌ای پیدا نشد بوی گلی صورت نبست
هر چه دیدم زین چمن یا ناله یا منقار بود
۳دست همت کرد از بی‌جرأتیها کوتهی
ورنه چون گل کسوت ما یک گریبان‌وار بود
۴سوختن هم مفت عشرتهاست امّا چون شرار
کوکب کم‌فرصت ما یک نگه سیار بود
۵غفلت سعی طلب بیرون نرفت از طینتم
خواب پایی داشتم چشمم اگر بیدار بود
۶عافیت در مشرب من بارگنجایش نداشت
بس که جامم چون شرر از سوختن سرشار بود
۷این دبستان چشم قربانی‌ست کز بی‌مطلبی
نقش لوحش بیسواد و خامه‌ها بیکار بود
۸قصرگردون را ز پستی رفعت یک پایه نیست
گردن منصور را حرف بلندش دار بود
۹مصدر تعظیم شد هرکس ز بدخویی گذشت
نردبان اوج عزت وضع ناهموار بود
۱۰دل به‌حسرت خون‌شد و محرم‌نوایی برنخاست
نالهٔ فرهاد ما بیرون این کهسار بود
۱۱شوخی نظاره بر آیینهٔ ما شد نفس
چشم بر هم بسته بیدل خلوت دیدار بود
۱۲
