برگ و ساز عندلیبان زین چمن گفتار بود
پرفشانیها بقدر شوخی منقار بود
۱سطر آهی کز جگر خواندم سواد ناله داشت
مسطر این صفحه یکسر موج موسیقار بود
۲از شکست دل شدم فارغ زتعمیر هوس
این بنا عمری گره در رشتهٔ معمار بود
۳بر سرم پیچید آخر دود سودای کسی
ورنه عمری بود کین دیوانه بی‌دستار بود
۴کس نیامد محرم قانون از خود رفتنم
نغمهٔ وحشت نوای من برون تار بود
۵باب رسوایی‌ست از بس تار و پود کسوتم
دست اگر در آستین بردم گریبان زار بود
۶سبحهٔ زهّاد را دیدم به درد آمد دلم
مرکز این قوم سرگردانتر از پرگار بود
۷هر دو عالم در خم یک چشم پوشیدن گم است
وسعت این عرصهٔ نیرنگ مژگان وار بود
۸سرمهٔ عبرت عبث از وضع دهر انباشتیم
دیده ما را غبار خویش هم بسیار بود
۹راحتی جستیم و واماندیم از جولان شوق
تا نشد منزل نمایان را ما هموار بود
۱۰گرد حسرت اینقدر سامان بالیدن نداشت
ما همان یک ناله‌ایم اما جهان کهسار بود
۱۱نی به هستی محو شد شور دویی نی در عدم
هرکجا رفتیم بیدل خانه در بازار بود
۱۲
