به سعی یأس نفس خامشی بیان گردید
به خود شکستن دل سرمهٔ فغان گردید
۱در این زمانه ز بس طبع دون رواج گرفت
عنان کسب کمالات سوی نان گردید
۲گهر به علت خودداری از محیط جداست
نباید این همه بر طبعها گران گردید
۳چو شعله وحشت ما حیله ساز عافیتی‌ست
به هر کجا پر ما ریخت آشیان گردید
۴بهار چشمک رنگی نیاز وحشت داشت
شرار کاغذ ما نیز گلفشان گردید
۵در آن بساط که دل محمل تپش آراست
شکستن جرس اشک کاروان گردید
۶چو صبح نیم نفس گر ز زندگی باقیست
برون ز گرد کدورت نمی‌توان‌گردید
۷به روزگار مثل‌گشت بی‌زبانی من
خموشی آنهمه خون شد که داستان گردید
۸جهان حادثه از وضع من گرفت سبق
بقدر گردش رنگ من آسمان گردید
۹چو طفل اشک مپرس از رسایی طبعم
ز خود گذشتم اگر درس من روان گردید
۱۰عدم سراغ جهان تحیرم بیدل
غبار من به هوای که ناتوان‌گردید
۱۱
