کو رنگ، چه بو؟ جلوهٔ یارست ببینید
گل نیست همان لاله‌عذارست ببینید
۱زبن برگ گلی چند که آیینهٔ رنگند
آن دست که بیرون نگارست ببینید
۲آفاق به عرض اثر خویش اسیرست
صیّاد همین گرد شکارست ببینید
۳بر صفحهٔ آتش‌زدهٔ عمر منازبد
فرصت چقدر سبحه شمارست ببینید
۴این دشت که جولانگه صد رنگ تمناست
ای آبله‌پایان همه خارست ببینید
۵خونگرمی عشق آینه‌پرداز بهارست
کو غنچه چه‌گل‌بوس و کنارست ببینید
۶یک سجده نپیمود طلب بی‌عرق شرم
پیشانی ما آبله‌دارست ببینید
۷آن رنگ کز اندیشه برون است خیالش
دیگر نتوان دید بهارست ببینید
۸عمری‌ست تماشاکدهٔ شوخی نازیم
آیینهٔ ما با که دچارست ببینید
۹بیدل ز نفس آینه‌ام یأس خروش است
کای دیده‌وران این چه غبارست ببینید
۱۰
