درین محفل که دارد شام بربند و سحر بگشا
معما جز تأمل نیست یک مژگان نظر بگشا
۱ندارد عبرت احوال دنیا فرصت‌اندیشی
گرت چشمی‌ست از مژگان گشودن پیش‌تر بگشا
۲به کار بسته ای دل آسمان عاجزتر است از ما
محیط ار ناخنی دارد بگو عقد گهر بگشا
۳خرد از کلفت اسباب، آزادی نمی‌خواهد
مگر شور جنون گوید که دستارت ز سر بگشا
۴ز فیض صدق اگر دارد کلامت بوی آگاهی
به باد یک نفس چشم جهانی چون سحر بگشا
۵حدیث بی‌غرض شایستهٔ ارشاد می‌باشد
سر این نامه تا خطش نگردیده‌ست تر بگشا
۶به ناموس حیا دامان دل نتوان رها کردن
تو نور شمع فانوسی همان در بیضه پر بگشا
۷اجابت‌پرور رحمت تلاش از کس نمی‌خواهد
به دست از دعا خالی، گریبان اثر بگشا
۸ز هر نقش قدم واکرده‌اند آیینهٔ دیگر
مژه خم کن، ز رمز خلوت تحقیق، در بگشا
۹به عزم چارهٔ غفلت ز مژگان کسب عبرت کن
رگ خوابی که بگشایی به چندین نیشتر بگشا
۱۰گشاد دل به چاک پیرهن صورت نمی‌بندد
ز بند این قبا واشو، گریبان دگر بگشا
۱۱خیال نازکی داری دل خود جمع کن بیدل
به جز هیچ از میان چیزی نمی‌یابی، کمر بگشا
۱۲
