غیر خاموشی نداردگفتگوی ما نمک
تا به کی بر زخم خود پاشد لب گویا نمک
۱سیر باغ حسن خواهی از حیا غافل مباش
در دل آب است آنجا سخت ناپیدا نمک
۲جاده‌ها چون زخم بی‌چاک گریبان نیستند
گرد مجنون تاکجاها ریخت در صحرا نمک
۳زین‌گلستان هرچه می‌بینی به رنگی می‌تپد
شبنم گل نیست الا بر جراحتها نمک
۴گرد موهومی به خاک نیستی آسوده بود
باد دامان که شد یارب به زخم ما نمک
۵محو تسلیم وفایم از فضولیها مپرس
داغ ما را نیست فرق از پنبه کردن با نمک
۶درطلوع مهر بی عرض تبسم نیست صبح
هر که گردد خاک راهت می‌کند پیدا نمک
۷چاره خون عافیتها می‌خورد هشیار باش
نسبت مرهم قوی افتاده اینجا با نمک
۸بی‌تغافل ایمن از آفات نتوان زبستن
دیدهٔ باز است زخم و صورت دنیا نمک
۹طبع دانا می‌خورد خون از نشاط غافلان
خندهٔ موج است بیدل بر دل دریا نمک
۱۰
