من خاکسار گردن ز کجا بلند کردم
سر آبله دماغی ته پا بلند کردم
۱در و بام اوج عزت چقدر شکست پستی
که غبار هرزه تاز من و ما بلند کردم
۲ز فسونگه تعین نفسی ز وهم گل کرد
چو سحر دماغ اقبال به هوا بلند کردم
۳ز کجا نوای هستی در انفعال وا کرد
که هزار دست حاجت چو گدا بلند کردم
۴صف غیرت خموشی علمی نداشت در کار
به چه سنگ خورد مینا که صدا بلند کردم
۵طلب گدا طبیعت نشناخت قدر عزت
خم پایهٔ اجابت به دعا بلند کردم
۶ره وهم زیر پا بود تک وهم دور فهمید
که به رنگ شمع گردن همه جا بلند کردم
۷سر و کار خودسری ها ادب امتحانیی داشت
عرق نگون‌کلاهی ز حیا بلند کردم
۸سحری نظر گشودم به خیال سرو نازی
ز فلک گذشت دوشم مژه تا بلند کردم
۹به هزار ناز گل کرد چمن نیاز بیدل
که سر ادب به پایش چو حنا بلند کردم
۱۰
