در تجرد تهمتی دیگر ندوزی بر تنم
غیر من تاری ندارد چون نگه پیراهنم
۱رفت آن فرصت‌که ساز شوق گرم آهنگ بود
چون سپند از سرمه‌گیر اکنون سراغ شیونم
۲حیرتی گل‌کن گر از تمثال او خواهی نشان
یعنی از آیینه ممکن نیست بیرون دیدنم
۳با که گویم ور بگوبم کیست تا باورکند
آن پری‌روبی‌که من دیوانهٔ اوبم منم
۴چون حبابم پردهٔهستی فریبی بیش نیست
بحر عریانست اگر بیرون‌کنی پیراهنم
۵قید الفتگاه دل را چاره نتوان یافتن
عمرها شد چون نفس در آشیان پر می‌زنم
۶در سراغم ای نسیم جستجو زحمت مکش
رفته‌ام چندانکه نتوانی به یاد آوردنم
۷بسکه سر تا پای من وحشت کمین بیخودیست
نیست بی آواز پای دل شکست دامنم
۸سوی بیرنگی نفس هردم پیامم می برد
می‌رسد گردم به منزل پیشتر از رفتنم
۹بیدل از بس مانده‌ام چون کوه زیر بار درد
ناله جای گرد می‌گردد بلند از دامنم
۱۰
