غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۴۴ حافظ

شاعر
حافظ
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

یاران! صلای عشق است گر می‌کنید کاری

۱

چشم فلک نبیند زین طُرفه‌تر جوانی

در دست کس نیفتد زین خوب‌تر نگاری

۲

هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مُرَکَّب؟

بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری

۳

چون من شکسته‌ای را از پیش خود چه رانی؟

کم غایت توقع بوسی‌ست یا کناری

۴

مِی بی‌غش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب

سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟

۵

در بوستان حریفان مانند لاله و گل

هر یک گرفته جامی بر یادِ رویِ یاری

۶

چون این گره گشایم وین راز چون نمایم

دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری

۷

هر تار موی حافظ در دست زلفِ شوخی

مشکل توان نشستن در این چنین دیاری

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاری۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نگاریکاری
  2. جوانینگاری
  3. مرکبغباری
  4. رانیکناری
  5. بشتابنوبهاری
  6. گلیاری
  7. نمایمکاری
  8. شوخیدیاری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

فال حافظ

با نیت دل، از دیوان فال بگیرید

تعبیر کوتاه این غزل (برداشتی ادبی، نه پیشگویی)

این فال به استقبال از فرصت‌های دلنشین و پرهیز از تعلل دعوت می‌کند. در راه عشق یا خواسته‌ای مهم، دشواری و گره هست؛ بااین‌حال، قدر لحظهٔ اکنون را بدان و خواسته‌ات را روشن و بی‌توقعِ بسیار دنبال کن.

نیت کن و فال بگیر

دربارهٔ حافظ

۶۹۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۵ شعر) قرار دارد.