بس که در جان فگار و چشم بیدارم تویی
هر که پیدا می شود از دور پندارم تویی
۱آن که جان می بازد و سر درنمی آری منم
وان که خون می ریزد و سر برنمی آرم تویی
۲گر تلف شد جان چه باک این بس که جانان منی
ور ز کف شد دل چه غم این بس که دلدارم تویی
۳گرچه صد خواری رسد هر دم ز دست غم مرا
من چه غم دارم عزیز من که غمخوارم تویی
۴روز را دریوزه نور از شب تار من است
تا به آن روی چو مه شمع شب تارم تویی
۵با که گویم درد خود یا رب درین شب های غم
آگه از صبر کم و اندوه بسیارم تویی
۶گرچه نستانی به هیچم بر سر بازار وصل
خودفروشی بین که می گویم خریدارم تویی
۷گفته ای یار توام جامی مجو یار دگر
من بسی بی یار خواهم بود اگر یارم تویی
۸
