نامه کز خوبان رسد تعویذ جان می‌خوانمش
وز همه غم‌های دل خط امان می‌خوانمش
۱نقطه و حرفی که می‌آید در آن نامه به چشم
نقش آن خال و خط عنبرفشان می‌خوانمش
۲مردمان هردم به خون دل سوادش می‌کنند
بر بیاض دیده و من خوش روان می‌خوانمش
۳چون پر است آن نامه از مرهم پی داغ نهان
گاه خواندن مرهم داغ نهان می‌خوانمش
۴مونس جان و دل من شد ندارم صبر از آن
یک زمان می‌بوسم او را یک زمان می‌خوانمش
۵می‌دهد بویی از آن برگ گل خندان مرا
جای آن دارد اگر گریه‌کنان می‌خوانمش
۶دوستان گویند جامی نامه خواندن تا به کی
ورد جان و حرز ایمان است از آن می‌خوانمش
۷
