مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل
ابرو و خال سیاه تو هلال است و بلال
۱صورت بینی سیمین تو انگشت نبی ست
که رخت گشته دو نیم است ازو ماه مثال
۲طرف رویت به خط سبز بود لوح کلیم
که بر او کرده یدالله رقم آیات جمال
۳نیست گنجایی مستقبل و ماضی ما را
مرکز همت ما نیست بجز نقطه حال
۴شویم از اشک ندم میل می از دل حاشا
کی به شورآبه قناعت کنم از آب زلال
۵محتسب خم و سبو می شکند رندی کو
کش کند ریش تر از درد و تراشد به سفال
۶می به عشرت طلبان ده که بود جامی را
قدح از دیده پر و دیده ز دل مالامال
۷
