زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات
حیات و دولت وصل تو متحد بالذات
۱منم فتاده به گرداب غم به دستم ده
کمند زلف کزان باشدم امید نجات
۲به فسق و زهد قضا برنگردد ای ساقی
بدین ترانه بده می که کل آت آت
۳چو بیشتر تلف عمر ما ز هشیاریست
بغیر باده چه امکان تلافی مافات
۴چو خاست هیهیت ای صوفی از نشیمن طبع
به پیشگاه حقیقت رساندت هیهات
۵زکات حسن ندادی به بوسه زان گریم
اگرچه مانع بارندگیست ترک زکات
۶ز طعن عابد اصنام جامیا بازآی
چه آفریده اوهام ما چه عزی و لات
۷
