غزلیات

شمارهٔ ۱۲۰ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل

یا از زبان دوست شنو داستان دوست

یا از زبان آن که شنید از زبان دوست

۱

باشد کلام دوست مبرا ز هر لغت

هست این لغات مختلف از ترجمان دوست

۲

بیرون بود ز جمله نشانها کزو دهند

اینست پیش دوست شناسان نشان دوست

۳

به ز آستان دوست سر ما ندیده جای

تا سر به جا بود سر ما و آستان دوست

۴

دستان شوق او زده مرغان باغ عشق

هر جا شکفته غنچه ای از بوستان دوست

۵

از ما گمان حسن وفا بود دوست را

شکر خدا که راست شد آخر گمان دوست

۶

جامی مجوی کشف حقیقت ز شیخ شهر

بیگانه نیست محرم سر نهان دوست

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: دوستقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«دوست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. دوستدوست
  2. لغتدوست
  3. دهنددوست
  4. جایدوست
  5. عشقدوست
  6. رادوست
  7. شهردوست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.