غزلیات

شمارهٔ ۱۱۹ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به باغم بی رخت تسکین محال است

تماشای گل و نسرین محال است

۱

چو گل پنهان شود در پرده ناز

قرار از بلبل مسکین محال است

۲

به ترک دوست فرماید خرد لیک

ز عشق این حکم را تمکین محال است

۳

ز دیدار تو زاهد را چه بهره

خدابینی ازان خود بین محال است

۴

ز بس مهرت به دلها جای کرده ست

ز تو در دل کسی را کین محال است

۵

رخت را هر که دید آیینه سان گفت

که معشوقی بدین آیین محال است

۶

به عالم چون تو معشوقی و جامی

نبازد عشق با او این محال است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: محال استقافیه: ـین۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«محال است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. نازاست
  3. لیکاست
  4. بهرهاست
  5. ستاست
  6. گفتاست
  7. جامیاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.